دانشگاه علم و صنعت ایران علوم و فناوری کامپوزیت 2383-3823 3 4 2017 03 10 Improvement in the mechanical properties of polyester nanocomposite with nano-silica prepared by sol-gel method بهبود خواص مکانیکی نانو‌کامپوزیت‌های پلی استری با نانو‌سیلیکای تهیه شده به روش سل‌ژل 419 428 22899 FA امیر ارشاد لنگرودی دانشیار، مهندسی مواد، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، تهران، ایران محمد حسین عکاف کارشناس ارشد، شیمی کاربردی، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، تهران، ایران Journal Article 2016 02 17 In this research, the sol solutions of silica nanoparticles were prepared by hydrolysis of tetra-methoxysilane (TMOS) in the presence of methanol. Then, Sol containing silica nanoparticles was added to Isophthalic polyester in 0 to 40 weight percent. The prepared nanocomposites were molded and processed at room temperature in the laboratory condition. In this study, the effect of silica nanoparticles and also the effect of secondary post curing temperature on mechanical properties of the polyester nanocomposite were evaluated. Fourier-transform infrared spectroscopy, FT-IR results showed that Si-O-Si bonds are formed in the polyester silica nanocomposites. The results of Tensile test show that the cured samples at room temperature have more strain and less tensile strength in compared with the post curing nanocomposites at 100˚C. The results of Dynamic-Mechanical Analysis (DMA) on the nanocomposite samples containing (20% TMOS) show an increase in glass transition temperature and real modulus (E') by increasing the post curing temperature. In addition, the results of Dynamic light scattering (DLS) and scanning electron microscopy (SEM) indicate that the size of the particles are 35-40 and 53 nm in the (20%TMOS) nanocomposite sample, respectively. However, the size of formed nanoparticles increases to 87 nm with post curing temperature at 100˚C. در این پژوهش، محلول‌های سل حاوی نانوذرات سیلیکا، با آبکافت تترا متوکسی سیلان (TMOS) در حضور متانول تهیه شدند. سپس محلول سل حاوی نانوذرات سیلیکا در درصدهای 0 تا 40 وزنی به پلی استر ایزوفتالییک افزوده شد. نانوکامپوزیت‌های تهیه شده در شرایط آزمایشگاهی و در دمای محیط قالب‌گیری و فراوری شدند. در این پژوهش تاثیر نانوذرات سیلیکا همچنین تاثیر دمای پخت ثانویه بر خواص مکانیکی نانو کامپوزیت‌های پلی استری ارزیابی شد. نتایج آزمون طیف سنجی زیر قرمز تبدیل فوریه FT-IR نشان داد پیوند Si−O−Si در نانوکامپوزیت پلی استر سیلیکا تشکیل شده است. نتایج آزمون کشش نشان می‌دهند نمونه‌های پخت شده در دمای محیط کرنش بیشتر و استحکام کششی کمتری نسبت به نمونه‌های نانو‌کامپوزیتی پخت ثانویه در ˚C100 دارند. نتایج آزمون دینامیکی-مکانیکی (DMA) نمونه‌های نانو کامپوزیتی حاوی TMOS)20%( یک افزایش در دمای انتقال شیشه‌ای و مدول حقیقی (E') را با افزایش دمای پخت نشان می‌دهند. همچنین نتایج تفرق دینامیکی نور لیزر  (DLS)و تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان می‌دهد که در نمونه نانوکامپوزیتی TMOS)20%( متوسط اندازه ذرات به ترتیب nm 35-40 و nm 53 است با اینحال با حرارت دادن ثانویه در˚C 100 اندازه نانوذرات تشکیل شده به nm 87 افزایش می‌یابد. https://jstc.iust.ac.ir/article_22899_c3d69d6cb156570e7116785863dcdddd.pdf